Biografia Randyego Ortona

 

Randall Keith Orton, znany jako Randy Orton (ur. 1 kwietnia 1980 w Saint Louis, Missouri) - amerykański wrestler trzeciej generacji. Należał do grupy "Evolution" która tworzył razem z Batista, Ric Flair oraz Triple H i "Rated RKO", obecnie jest w grupie The legacy z Ted DiBiase i Cody Rhodes. Pseudonim: "The Viper". Jego akcją kończącą jest RKO. Orton jest do tej pory najmłodszym w historii World Wrestling Entertainment zawodnikiem, który zdobył pas World Heavyweight Championship, wygrał go na SummerSlam 2004. W chwili jego wygrania miał 24 lata.

2002-2005

Randy Orton należał do najsilniejszej w swoim czasie grupy w WWE, Evolution, razem z Batistą, Rickiem Flairem i Triple H, jednak został z niej wyrzucony po tym gdy jako najmłodszy wrestler w historii zdobył pas mistrzowski World Heavyweight Championship po walce z Chrisem Benoitem na gali SummerSlam. Triple H widział, że Randy staje się coraz lepszy i wkrótce zacznie mu zagrażać. Po rewanżu Ortona i Benoita, Triple H wraz z Batistą i Flairem postanowili pokazać Ortonowi kto tu rzadzi i gdy po wygranej walce celebrował wraz z nimi zwycięstwo, pobili go. W 2003 roku zdobył też pas mistrza Interkontynentalnego w walce z Robem Van Damem. Trzymal pas IC Champa przez równe 210 dni (7 miesiecy), najdluzej niz jakikolwiek inny wresler w przeciagu 7 ostatnich lat. Na gali Vegenace 2004 stracil jednak tytul na rzecz Edga. W późniejszych walkach Randy odnosił sukcesy na galach Pay Per View, takich jak Survivor Series w drużynie rosteru SmackDown! (walczyli w nim m.in. Randy Orton, Bobby Lashley, Rey Mysterio, JBL, Batista) przeciw rosterowi RAW (Shawn Michaels, Chris Masters, Kane, Big Show, Carlito).

2006-2007

W czasach, gdy team DX (D-generation X) ponownie został reaktywowany, Edge zaproponował Ortonowi stworzenie teamu, Randy zgodził się i powstał team Rated RKO. Edge i Randy Orton zdobyli pas mistrzów drużynowych (WWE World Tag Team Championship), które pózniej stracili na rzecz Johna Ceny i Shawna Michaelsa. Pomimo tego, że Rated RKO był jednym z lepszych teamów, doszło do jego rozwiązania.

2007

Gdy pas mistrza WWE posiadał John Cena, Orton chciał go zdobyć za wszelką cenę. Przy każdej walce pomagał przeciwnikom Ceny. Na gali Summerslam 2007 doszło do spotkania Ortona z Ceną. John bronił pasa, Orton był pretendentem. Wygrał John Cena, ale bardzo blisko zwycięstwa był Randy, lecz po wykonaniu RKO upadł i doznał kontuzji, co wykorzystał Cena do zakończenia walki i tym samym zatrzymania pasa. Na Unforgiven 2007 ponownie doszlo do walki miedzy oboma panami o pas WWE, Rady wprawdzie wygral walke, gdyz Cena doprowadzil go swej dyskwalifikacji, ale nie zdobyl pasa, który pozostal w posiadaniu Ceny. W koncu Randy dostal ostatnia szanse na zostanie mistrzem WWE. Na No Mercy miala sie odbyc walka Last Man Standing Orton vs. Cena o pas WWE, ale 1 października 2007 John Cena po walce z Mr.Kennedym zerwał jeden z mięśni klatki piersiowej, a dodatkowo został zaatakowany przez Ortona. John Cena musiał oddać swój tytuł i wycofać się jakiś czas z WWE. Pas WWE został bez właściciela. W tych okolicznościach WWE zadecydowało o oddaniu pasa na No Mercy 2007 głównemu pretendentowi, czyli Ortonowi. Triple H uważał jednak, że pas należy się jemu, a nie The Legen Killer. WWE zadecydowało o walce na tym samym PPV Triple H vs. Orton. Zwycięstwo w walce odniósł King of Kings i to on stał się nowym posiadaczem pasa WWE. HHH walczył w obronie zdobytego pasa z Umagą. Wygrał, ale został dość mocno poobijany. W tej sytuacji Randy Orton zdecydował się wykorzystać prawo do rewanżu jeszcze tego wieczoru. Trzy walki o pas WWE na jednej gali!!! W rewanżowym meczu Last Man Standing The Legend Killer w koncówce walki (uznanej przez wielu fanów i znawców WWE walka roku 2007) wykonał RKO na Triple H na stole komentatorskim, w związku z tym nie był on w stanie w ciągu 10 sekund wrócić na ring, dlatego nowym mistrzem WWE został Randy.

2008

Orton stracił swój tytuł na Backlash 2008 na rzecz Triple H w Fatal Four Way Elimination Match. Oprócz nich walczyli jeszcze JBL i John Cena. Randy w rewanżu walczył z Triple H o pas WWE na Judgement Day 2008 w Steel Cage match, ale przegrał. 1 czerwca 2008 roku, podczas One Night Stand był pretendentem do pasa WWE Championa. Podczas walki Orton niefortunnie wypadł za ring i złamał obojczyk. Musiał wycofać się z walk na 3 miesiące.

Randy powrócił na ring 1 września 2008 roku, ale jeszcze nie walczył. Mimo to, dał o sobie znać. Podczas gali Unforgiven 2008 kopnął CM Punka w głowę, przez co Punk nie mógł wziąć udziału w Scramble Matchu i tym samym został pozbawiony pasa World Heavyweight Championship

Na Survivor Series Randy Orton był kapitanem drużyny, która pokonała drużynę Batisty. A konkretniej, na ringu pozostali Orton i Cody Rhodes.

2009

19 Stycznia 2009 roku Randy Orton pokłócił się z General Manager RAW, Stephanie McMahon. Orton wyszedł na ring, gdy byli na nim Stephanie i jej ojciec, prezes WWE, Vince McMahon. Orton żądał przeprosin, gdyż Stephanie wcześniej go uderzyła w twarz. Vince McMahon sam zamierzał załatwić z nim sprawę. Zamierzał już nawet zwolnić Randy'ego ale ten, by do tego nie dopuścić, zaatakował pana McMahona, wykonując mu również swoje zabójcze kopnięcie. Tydzień później na RAW Randy oświadczył, że atak był spowodowany tym, że Randy ma pewne zaburzenia psychiczne (IED), podobnie jak 16 milionów Amerykanów i robi się agresywny, gdy zostanie przed kogoś sprowokowany. Orton powiedział, że został uderzony w twarz przez Stephanie, tym samym został sprowokowany i nie może ponosić odpowiedzialności za to, co stało się później. Co więcej, WWE wiedziało o tej chorobie, dlatego jeżeli zostaną podjęte przeciwko niemu jakieś działania dyscyplinarne, to poda on do sądu organizację.

Ostatecznie Randy pozostał w WWE, dodatkowo w międzyczasie wygrał Royal Rumble Match 2009, co gwarantuje mu walkę o pas mistrzowski na WrestleManii 25. Na gali No Way Out Shane McMahon wyzwał do walki Ortona gdyż chciał się zamścić za swojego ojca. Walkę przegrał gdyż na ring wkroczyli Cody Rhodes i Ted DiBiase. Dzień po zakończeniu No Way Out Shane chciał rewanżu w walce Non-Sanctioned Fight.

Kiedy miał już skakać z górnej liny na Ortona i wykonać Coast-to-Coast pojawili się ponownie Ted DiBiase i Cody Rhodes. Randy kopnął Shane'a w głowę. Wtedy na ring weszła siostra Shane'a Stephanie McMahon razem z pomocą medyczną. Poprosiła Randy'ego aby go zostawił i wtedy Randy wykonał na niej RKO. Chwile później na ring wkroczył Triple H i przysiągł Randy'emu że tak tego nie zostawi.

Na WrestleManii XXV w main evencie przegrał walkę z Triple H'em, o pas WWE Championship.

Na Backlash 2009 odbyła sie walka Six Man Tag Team match o pas WWE Championship. Randy Orton, Cody Rhodes i Ted DiBiase wygrali z Triple H, Shanem McManonem i Batistą. The Legend Killer został nowym WWE Championem.Na kolejnym pay per wiev Judgement Day, Orton walczył z Batistą o WWE Championship. Batista był bardzo blisko wygrania tego pojedynku, i wygrał go, ale przez dyskfalifikacje, ponieważ Orton uderzył sędziego. Tym samym Orton zatrzymał pas. Na gali Raw Drużyna Ortona przegrała z drużyną Batisty po dokonaniu liczenia na Tedzie Dibise w drużynie Batisty wystąpili MVP, John Cena, Mr.Kennedy i Jerry Lawler King a w drużynie Ortona wystąpili Ted DiBiase, Cody Rhodes, Big Show i The Miz.6 Dni przed Extreme Rules Ric Flair zaproponował Ortonowi bijatyke w prakingu Randy zgodził się następnie wykonał mu RKO i kopnął go w czaszkę w stalowej klatce, gdzie Rica Flaira wrzucili członkowie "Legacy", którzy pomogli Ortonowi gdy ten był katowany przez Flaira. Temu kopnięciu przyglądał się próbujący interweniować Batista.Zapowiedział on zemstę i odpłaceniu Ortonowi za to co zrobił z Rickiem. Na Extreme Rules zobaczyliśmy walkę Steel Cage z Batistą o WWE Championship, które Randy przegrał. Na gali Raw 09.06.2009 razem z The Legacy napadli na Batistę i złamali mu lewą rękę (tak na prawdę Batista ma zerwany biceps), w związku z czym Batista przejdzie operację. Jednak potem pojawił się Triple H i pobił Randy Ortona, a Batistę przewieziono karetką do szpitala. Pas WWE zostaje bez właściciela w związku z tym na najbliższym trzygodzinnym Raw odbyła się walka Fatal Four Way o WWE Title: Randy Orton vs. John Cena vs. Big Show vs. Triple H. Walkę wygrał po odliczeniu Big Showa. Tydzień później na Raw odbyła się walka Last Man Standing o pas WWE. Randy bronił tytuł przeciwko Triple h Walka ta zakończyła się remisem ponieważ Triple H wykonał Ortonowi Pedigree i obaj w przeciągu 10 sekund nie byli wstanie wstać.Dzięki temu pas zachował Randy Orton. Na PPV The Bash Randy po raz kolejny bronił pasa w walce Three Stages of Hell z Triple HHH. Z pomocą reszty Legacy walke wygrał Orton i zachował pas WWE. Na Night of Champions zmierzył się z Triple H i John'em Cena. Orton tę walkę wygrał, i obronił pas WWE Champion. Randy Orton po raz kolejny swego tytułu na SummerSlam 2009. Jego przeciwnikiem bedzie John Cena. Walka o WWE Championship była bardzo dobra, lecz nie odbyło się bez cwaniactwa Ortona, match był restartowany 3 razy. Z początku przeważał Orton lecz gdy John Cena zaczął przeważać Orton zdecydował sie uderzyć sędziego. W ten sposób Randy przegrałby match, ale zachowałby pas. Nie wyszło mu to ponieważ prezes WWE Vince McMahon wydał ogłoszenie ze Orton straci tytuł albo zacznie walkę od nowa.Orton znów rozpoczął walkę,ale po kilku ciosach chciał zachować tytuł poprzez wyliczenie.Ponieważ to już nie pierwsze wpadki Ortona Vince McMahon znow ogłosił ze Orton straci tytuł albo zacznie walke od nowa. Randy Orton rad nierad, znów zaczął walczyć w końcu udało mu się zyskać przewagę i przypiął Johna.Ale 2 sędzia dopatrzył się tego ze Orton w czasie pinu podtrzymywał się nogami o liny, tak więc match musiał zostać rozpoczęty po raz 4. John Cena założył Ortonowi STF-U, gdy Orton miał już się poddawać na ring wskoczył zdesperowany kibic i rzucił sie na sędziego, co doprowadziło do zamieszania i Cena musiał puścić uchwyt. W końcu Ortonowi udało się wykonać RKO na Cenie i obronić tytuł.
Randy Orton

Na Breaking Point zmierzył sie z Johnem Ceną o pas WWE Championship w I Quit Match'u. Orton na gali RAW, którą prowadził Dusty Rhodes miał zmierzyć się z Codym Rhodesem o pas WWE Championship. Jednak na wlace Orton wraz z Codym Rhodesem zaczęli bić Johna Ceną, a Ted Dibiase wykonał na nim swojego finishera. Na pomoc John'owi przybiegł Shawn Michaels i Triple H, jednak również oberwali od Legacy. Orton pobił również Dustego Rhodesa jednak Cody nie miał odwagi zaatakować Ortona. 14 września na RAW Orton przegrał walkę No Holds Barred Match z Batistą. Na gali Breaking Point Orton przegrał z Johnem Ceną . Na gali Hell in a Cell Randy Orton ponownie zmierzył się z Johną Ceną o pas WWE Championa. Randy Orton kopnął Johna Cena w czaszkę wykonał pin i został nowym WWE Championem. Randy Orton ponownie zmierzył się z Johnem Ceną na gali WWE Bragging Rights o pas WWE Championa. Orton ustawił zasady że jeśli on wygra Cena na zawsze opuści RAW. Na Bragging Rights przegrał 5-6 i stracił pas WWE Championship na rzecz Johna Ceny w 60 minutowym Iron Man Match'u. Orton obecnie feuduje z Kofi Kingstonem na gali Raw. Na Survivor Series Randy Orton brał udział w walce "Elimination Tag 5-Man". Był w Tag Teamie z CM Punkiem, Legacy i Williamem Regalem przeciwko Kofiemu Kingstonowi, Markowi Henry'emu, MVP, R-Truth'owi i Christianowi. Na gali TLC Randy Orton wykonał Kingstonowi RKO po czym odliczył go do trzech.

Biografia Jeffa Hardy

World Wrestling Federation
W 1998 roku Jeff i Matt Hardy podpisali stałe kontrakty z WWF i zadebiutowali w federacji jak Tag Team – The Hardy Boyz. Byli porównywani do historycznego Tag Teamu – The Rockers – Jeff jako Shawn Michaels, a Matt jako Marty Janetty.

Jeff jest znany z wykonywania akcji wysokiego ryzyka, i między innymi dla niego została stworzona walka TLC Match (Tables, Ladders and Chairs).

Jako Tag Team, Hardy Boyz wielokrotnie zdobywali tytuły WWF Tag Team Championship. Po kilku latach wspólnych występów, Jeff rozpoczął karierę solowego wrestlera, i jego pierwszym przeciwnikiem był legendarny The Undertaker. Mierzyli się oni w Ladder Match, którego stawką był najważniejszy pas federacji – Undisputed Title. Hardy przegrał tą walkę, jednak zyskał duże uznanie w oczach Undertakera. Tag Team z Mattem ostatecznie rozpadł się w czasie Draftu, kiedy to Matt przeszedł na galę Smackdown, a Jeff pozostał na RAW.

Od tego czasu Jeff uczestniczył w wielu angle'ach. W Tag Teami występował u boku Shawna Michaelsa, oraz Trish Stratus. Razem z Trish mieli krótki feud, ze Steven Richardsem, oraz Victoria. W swojej ostateniej walce w WWE Jeff Hardy zmierzył się z legendarnym The Rockiem. Walkę tę przegrał. 22 kwietnia 2003 roku, Jeff został zwolniony z federacji, z powodu uzależnienia od narkotyków.

W 2003 roku Jeff powrócił na ring na jednej gali Ring of Honor – Death Before Dishonor, w starym gimmnicku znanego z federacji OMEGA – "Rainbow Haried Warrior". Jego przeciwnikami byli Joey Matthews oraz Krazy K. Obecnie walczy w federacji WWE w rosterze SmackDown do którego został przeniesiony po Drafcie 2008. Stracił pas Interkontynentalny z powodu porażki z Chrisem Jericho (Y2J). Na gali Armageddon 14 grudnia 2008 roku w walce o tytuł WWE Championship pokonał Triple H i Edge'a i zdobył pierwszy raz ten tytuł. Hardy wykonuje takie akcje jak Swanton Bomb, Twist of Fate czy Whisper in the Wind.

Na Royal Rumble w 2009 roku Jeff bronił pasa WWE w walce przeciwko Edge'owi.To była walka No Disqualification.W połowie walki na ring wszedł Matt Hardy.Lecz nie przyszedł pomóc Jeffowi.Uderzył Jeffa krzesełkiem w głowę,po czym Edge odliczył Hardy'ego i Jeff stracił pas WWE.Od tego czasu Jeff jest w kłótni z bratem.Jeff przegrał z Matem na WrestleManii XXV .Lecz dzień późnej wygrał z Matem w walce Tag Team'owej.Jeff ogłosił że nigdy nie wybaczy Matowi za to.

Total Nonstop Action Wrestling
Jeff Hardy zadebiutował w federacji Total Nonstop Action Wrestling 23 czerwca 2004 roku na gali Second Anniversary Show. Wyzwał on do walki AJ Stylesa, który był ówczesnym posiadaczem pasa X-Division Title. Walka zakończyła się wynikiem nierozstrzygniętym po interwencji Kid Kasha i Dallasa. Na stałe do federacji Jeff powrócił 21 lipca i wyzwał on do walki mistrza wagi ciężkiej – Jeffa Jarretta. Walka o pas odbyła się 8 września 2004 roku, i Jeff Jarrett pokonał w niej Jeffa Hardy'ego.

W tym samym miesiącu Jeff stworzył Tag Team z A.J. Stylesem, a następnie jego partnerem był Ron Killings. W październiku 2004 roku Jeff wygrał turniej i ponownie stał się pretendentem do NWA World Heavyweight Championship. 7 listopada na gali TNA Victory Road, Hardy ponownie przegrał z Jeffem Jarrettem (Ladder Match). Jarrettowi pomogli Kevin Nash i Scott Hall. Miesiąc później, 5 grudnia na gali Turning Point, Jeff Hardy, AJ Styles i Randy Savage pokonali grupę Kings of Wrestling (Jeff Jarrett, Kevin Nash i Scott Hall). Na następnej gali PPV – TNA Final Resolution (16 stycznia), Jeff Hardy pokonał Scotta Halla.

13 lutego na gali TNA Against All Odds Abyss pokonał Jeffa Hardy'ego w Full Metal Mayhem Match i został pretendentem do pasa wagi ciężkiej. Miesiąc później, 13 marca na gali TNA Destination X, Hardy zrewanżował się i pokonał Abyssa w walce falls count anywhere. Następnie Hardy rozpoczął feud z [Raven]em, pokonując go w Cage Match 24 kwietnia na gali TNA Lockdown. 15 maja na gali TNA Hard Justice miał odbyć się rematch z Ravenem – "Clockwork Orange House of Fun", jednak Jeff nie stawił się na gali i został zawieszony w federacji jako wrestler.

Zawieszenie trwało do 5 sierpnia 2005 roku, a 14 sierpnia, na gali TNA Sacrifice Jeff Hardy zaatakował Jeffa Jarretta. Pierwszą walkę po powrocie, Jeff przegrał z Bobby Roodem (11 września na gali TNA Unbreakable), któremu pomógł Jeff Jarrett.

Przez cały październik Hardy Feudował z Sabu, Abyssem i Rhyno. Feud zakończył się walka Monster's Ball match 23 października na gali TNA Bound For Glory, którą wygrał Rhyno. Tego samego wieczoru, Jeff uczestniczył w Battle Royal, którego stawką była walka o NWA World Heavyweight Championship. Tę walkę również wygrał Rhyno. 13 listopada na gali TNA Genesis, Hardy został pokonany przez Monty Browna, który rozstał pretendentem do pasa NWA World Heavyweight.

11 grudnia, Jeff Hardy ponownie nie pojawił się na zaplanowanej gali – TNA Turning Point, i ponownie został zawieszony jako wrestler. Powrócił na ring na przełomie marca i kwietnia na House Showach gal TNA oraz United Wrestling Federation (promotorem jej jest Dave Hebner)

World Wrestling Entertaiment
Do WWE powrócił 4 sierpnia 2006 roku. 2 września 2007 roku zdobył tytuł mistrza interkontynentalnego. 2 kwietnia 2007 roku razem z swoim bratem zdobyli tytuł mistrzów w Tag Teamów, lecz 4 czerwca 2007 roku stracili ten tytuł na rzecz Lance'a Cade'a i Trevora Murdocha. 10 marca stracił Pas Interkontynentalny na rzecz Chrisa "Y2J" Jericho, po czym został zawieszony na 60 dni z powodu naruszenia regulaminu antydopingowego. Został wykluczony z walki Money In The Bank, w której miał uczestniczyć 30 marca na gali Wrestlemania XXIV. Na RAW powrócił 12 Maja 2008 roku i zmierzył się z Umagą, na życzenie GM RAW Williama Regala. Na następnej gali PPV Judgment Day zmierzył się niespodziewanie z MVP po dialogu Montela i Matta Hardego. Na następnej PPV One Night Stand wygrał walkę z Umagą. Stypulacja - "Falls Count Anywhere Match" który odznacza się brutalnością, ponieważ wszystko jest dozwolone, a przeciwnika można odliczyć w każdym miejscu. Na SmackDown Jeff miał zmierzyć się z Mattem, jednak do walki nie doszło. Jeff był mistrzem WWE Championship. Na Royal Rumble 2009 podczas walki Jeff Hardy vs Edge o pas WWE, Matt zaatakował brata metalowym krzesłem, co spowodowało zwycięstwo Edge'a. Po tym wydarzeniu Matt przeszedł z ECW do SmackDown. Na Wrestlemanii 25 Jeff zmierzył się ze swoim bratem Mattem Hardym i przegrał ten pojedynek. Mimo to nie poddał się i na Backlash w walce typu "I Quit" pokonał Matta.Na Judgement Day zmierzył się z Edge`em i przegrał,po raz kolejny przez Matta. Edge pozostał mistrzem.Jednakże Jeff ponownie zmierzy się z Edge'm na Extreme Rules w Ladder Extreme Rules Match. Jeff, 7 czerwca zmierzył się na corocznej gali Extreme Rules, wygrał walkę i zdobył pas World Heavyweight Champion, lecz kilka sekund później na ring wbiegł sędzia oraz CM Punk, który wykorzystał walizkę zdobytą na Wrestlemanii XXV w walce Money In The Bank i pokonał Jeffa zdobywając pas World Heavyweight Champion.Rozpoczął się być może najciekawszy feud tego roku na Smackdown.

Biografia Johna Ceny

John Felix Anthony Cena jest amerykański zawodowy wrestler i zapaśnik, oraz aktor, wokalista hip-hopowy.

Kariera wrestlerska
John Cena ma 188 cm i waży 109 kg. John Cena rozpoczął treningi, by zostać wrestlerem, w 2000 roku w „Ultimate University”. W Kalifornii pod nadzorem Ultimate Pro Wrestling (UPW) występował pod nickiem „The Prototype”. W kwietniu 2000 roku w walce z Batistą wygrał pas UPW Heavyweight Champion. W 2001 roku Cena występował dla Ohio Valley Wrestling (OVW). W OVW „The Prototype” przez 3 miesiące był mistrzem wagi ciężkiej, a przez dwa miesiące mistrzem Tag teamowym z Rico Constantino.Jest jedynym zawodnikiem który był jednocześnie mistrzem WWE World Tag Team Championship ( z Shawnem Michaelsem ) i WWE Championship . Cena jest w tej chwili największym Face'm w federacji i ,co za tym idzie,najpopularniejszym wrestlerem.

Początki w WWE
W WWE John Cena zadebiutował 27 czerwca 2002 roku w pojedynku (który przegrał) przeciwko Kurtowi Angle.

W Listopadzie 2002 roku Cena wraz z Billym Kidmanem wzięli udział w turnieju, który miał wyłonić pierwszych WWE Tag Team Champions, niestety odpadli w pierwszej rundzie. Tydzień później Cena zaatakował Kidmana, obarczając go winnym tej porażki.

Jakiś czas potem, gdy na SmackDown mieliśmy Halloween, Cena przebrał się za Amerykańskiego rapera, Vanilla Ice i wykonywał Freestyle rap. Następnego tygodnia Cena otrzymał nowy gimmick – raper. Wówczas powstał znany wszystkim jego slogan: „Word Life” .

Pierwszy tytuł mistrzowski
W 2004 roku John Cena wystąpił na Royal Rumble, ale został wyeliminowany przez Big Showa. Obaj prowadzili między sobą feud, który doprowadził ich do walki na WrestleManii 20, gdzie John Cena pokonał Big Showa i został nowym U.S Champion. Był to jego pierwszy pas mistrzowski w WWE.

Później wdał się w feud z Kurtem Angle, przez co Kurt przyczynił się do tego, że Cena stracił pas U.S Champions 8 lipca. Odzyskał go w październiku na No Mercy, ale potem stracił go już dwa dni później na rzecz Carlito, który wtedy debiutował w WWE.

Następnie ogłoszono, że Cena ma kontuzję i nie pojawi się przez miesiąc, w rzeczywistości John grał na planie filmowym do filmu: „The Marine”. Gdy powrócił na ring w listopadzie, pokonał Carlito i po raz trzeci został U.S Champion.

Rok 2005, WWE Champion, Draft na RAW
W 2005 roku Cena wziął udział w Royal Rumble Matchu ale został wyeliminowany jako ostatni przez Batistę.

Po pokonaniu Kurta Angle na No Way Out, Cena zaczął feudować z JBL’em. Początki były złe dla Ceny. Stracił pas U.S Championa na rzecz Orlando Jordana przez interwencję podczas ich walki JBL'a na rzecz Jordana. Feud z JBL’em zaprowadził ich na WrestleManię 21, gdzie John Cena pokonał JBL’a i po raz pierwszy wygrał pas WWE Championa. JBL chciał rewanżu i tak się stało, na Judgment Day, w meczu „I Quit Match”, jednak JBL znów wyszedł jako przegrany.

6 czerwca 2005 roku w wyniku draftu John Cena przeszedł do RAW. Jako że był posiadaczem pasa WWE Champion, ówczesny posiadacz pasa WHC, Batista przeszedł do SmackDown. John Cena trzymał pas WWE Championa aż do New Years Ewolution 2006, przez 280 dni (dokładnie tyle, co wcześniej JBL)

Rok 2006-2007
Początek 2006 roku nie był dla Ceny udany. Na pierwszej gali PPV tego roku, New Year's Revolution Cena bronił pasa mistrzowskiego w Elimination Chamber match. Po ciężkiej walce Cena obronił pas, ale tuż po jej zakończeniu przybyli Vince McMahon i Edge. Edge miał walizkę Money In The Bank i właśnie w tej chwili zamierzał ją wykorzystać. Po niespełna dwóch minutach Edge pokonał zmęczonego Cenę i został nowym mistrzem WWE. Cena nie puścił tego płazem i już na Royal Rumble odzyskał pas.

Po raz drugi Cena stracił pas na One Night Stand 2006 i znowu przez wykorzystanie walizki Money in the Bank, tym razem przez Roba van Dama (John Cena ma chyba pecha do tej walizki :), którą wygrał na WrestleManii 22 i wyzwał Cenę do walki o pas. Była to walka Extreme Rules. Walka zakończyła się zwycięstwem Van Dama, gdyż chwilę wcześniej pojawił się Edge, który zaatakował Cenę.(Tym razem John Cena trzymał pas 133 dni) Ta interwencja stała się początkiem ostrego feudu między oboma panami.

We wrześniu, na Unforgiven 2006 Cena po raz trzeci został mistrzem WWE, pokonując w TLC Matchu Edga.

John Cena w obronie swojego pasa pokonał wiele gwiazd WWE m.in dwukrotnie Umagę (na New Years Evolution 2007 w Last Man Standing match i na Royal Rumble 2007), Shawnem Michaelsem (miał z nim przez jakiś czas tag team, zdobyli nawet pasy World Tag Team Champions, ale rozpadł się na skutek feudu między nimi o pas WWE Championa. Do walki o ten pas doszło między nimi na Wrestlemanii 23 - przez wielu ten pojedynek jest uznawany za walkę roku 2007), The Great Khalim (Jugement Day i One Night Stand 2007) i wreszcie ostra rywalizacja z Randy Ortonem.

Trzymał pas mistrzowski aż do 1 października 2007 roku, kiedy to podczas walki z Mr. Kennedym doznał kontuzji naderwania ścięgna klatki piersiowej ( w okolicach ramienia). Co więcej, po meczu został zaatakowany przez Randy'ego Ortona, co na dobre wykluczyło go z gry. John Cena tym razem trzynmał pas mistrzowski aż 380 dni, czyli dłużej niż rok bez przerwy!!! Tym razem dołączył do grona wresterów, którzy dokonali podobnej sztuki m.in Bruno Sammartino, Hulk Hogan czy Bob Backlaud i wszedł do historii WWE.

Nieoczekiwany powrót
John Cena miał pauzować sześć do ośmiu miesięcy, ale powrócił jednak na gali Royal Rumble 2008 po czterech miesiącach pokonując na końcu Triple H na Royal rumble Match. W lutym 2008 roku podjął walkę o pas WWE z Randy Ortonem, lecz Randy Orton po ciężkim pojedynku uderzył sędziego, został zdyskwalifikowany, ale pas został nadal w posiadaniu Ortona.

John Cena musiał pauzować 3 miesiące po kontuzji szyi (wypadnięcie dysku), której nabawił się podczas walki z Batistą na Summerslamie 17 sierpnia. Jednak na Survivor Series został zaplanowany jego powrót. Na SS zmierzył się z Chrisem Jericho w meczu o pas World Heavyweight Championa i wygrał. Na gali ppv Armagedon 2008 zmierzył się ponownie z Chrisem Jericho i obronił pas mistrza wagi ciężkiej.

Rok 2009
Na Royal Rumble 2009 przeciwnikiem Johna Ceny był John "Bradshaw" Layfield (JBL), któremu wówczas niechętnie pomagał Shawn Michaels. W trakcie meczu sędzia został uderzony i wypadł poza ring. Michaels wszedł na ring żeby, jak wszyscy myśleli, wykonać Sweet Chin Music na Cenie, co dałoby wygraną JBL'owi. Jednakże Shawn wykonał swój finisher na JBL'u, ale chwilę później również na Cenie. HBK położył JBL'a na Cenie (co oznacza, że JBL pinuje Cenę) i opuścił ring. Przybiegł drugi sędzia i zaczął pin, jednak Cena nie dał się pokonać. Ostatecznie Cena pokonał JBL'a, broniąc pas World Heavyweight Champion.

Na gali WWE No Way Out 2009 John'a Cenę czekała ciężka próba. Musiał bronić pas w Elimination Chamber, przeciwko następującym przeciwnikom: Chris Jericho, Kane, Rey Mysterio, Kofi Kingston, Mike Knox. Przed rozpoczęciem jednak Kofi Kingston został zaatakowany przez Edga, który wczesniej na tej gali stracił pas WWE Champion na rzecz Triple H'a. Edge zajął miejsce Kofiego. Cenie nie udało się obronić pasa, został spinowany przez Edga, który na końcu pokonał Rey'a Mysterio i został nowym mistrzem wagi ciężkiej.

Na Monday Night RAW 2 Marca 2009 roku odbyła się rewanżowa walka o pas WHC pomiędzy Johnem a Edgem, który bronił pasa. Cena wygrał walkę, ale niestety przez dyskwalifikację, przez co Edge zachował pas. Cztery dni później na SmackDown! Cena zaatakował Edge'a i Big Show'a, którzy podpisywali kontrakt na walkę o pas WHC na WrestleManii 25. Podpisanie kontraktu zostało przełożone na kolejny tydzień. Na RAW 9 Marca, podczas ponownego podpisywania kontraktu, pojawił się Cena, który zapewnił sobie występ na WrestleManii 25, szantażując Vickie Guerrero. Cena pokazał film z ukrytej kamery, ujawniający romans Big Show'a z Vickie. W ten sposób na WrestleManii 25 odbyła się walka Triple Threat Match o pas World Heavyweight Champion, Edge vs Big Show vs John Cena. Zwycięzcą walki okazał się John Cena.

Po wykonaniu Attitude Adjustment (dawniej zwane F-U) na Big Show'a i Edga, odliczył Big Show'a i zdobył pas mistrza wagi ciężkiej. 6 kwietnia na gali RAW na scenę wyszła Vickie Guerrero i ogłosiła się generalną menadżerką gal RAW. Zapowiedziała też walkę Last Man Standing na PPV Backlash, w której John Cena będzie musiał bronić pasa WHC przed Edgem. John Cena przegrał pas WHC na rzecz Edge'a. Ostatecznie Edge wygrał walkę, gdyż w momencie, kiedy wygrana John'a Ceny była niemal pewna, a Edge nie miał siły już walczyć, wtrącił się Big Show i zaatakował John'a Cene.

Show wykonał na Johnie Chokeslama w reflektor. Edge wstał, a sędzia odliczył do dziesięciu i ogłosił Edge'a nowym mistrzem wagi ciężkiej. Na Judgment Day odbyła się walka John Cena vs Big Show. Walka zdecydowanie należała do Showa, ale po kilku wymianach na deski poleciał Show i John odliczył go do trzech, dzięki tem w pewnym sensie zrewanżował się za porażkę nad Edge'm na Backlash, do której przyczynił się Big Show.Big Show zapowiedział walkę na Extreme Rules, w której wziął udział on i Cena. Była to walka Submission Match, w której zwycięsko wyszedł Cena.

Kariera aktorska
WWE Studios, założona w 2002 roku wytwórnia filmów z Los Angeles, współpracująca z World Wrestling Entertainment, sfinansowała i wyprodukowała pierwszy kinowy film z udziałem Ceny The Marine, w Polsce znany także pod tytułem W cywilu. Dystrybucją zajęła się 20th Century Fox, a film swoją światową premierę zaliczył 13 października 2006 roku. W ciągu pierwszego tygodnia od swojego debiutu na ekranach, The Marine zarobił tylko w amerykańskich kinach siedem milionów dolarów, a po dziesięciu tygodniach wpływy ze sprzedanych biletów wzrosły do ponad osiemnastu milionów. W filmie Australijczyka Johna Bonito Cena wcielił się w postać byłego komandosa, którego żona zostaje uprowadzona przez terrorystów. Na planie filmowym wrestlerowi towarzyszył Robert Patrick.

Drugi kinowy film Johna Ceny, 12 Rounds, na ekranach kin pojawił się w 2009 roku, a jego reżyserem jest Renny Harlin. Zdjęcia do filmu powstawały w Nowym Orleanie. WWE Studio zapowiada również powstanie sequela The Marine, ale Cena nie zagra w tym filmie

Biografia Cm Punka

Phillip Jack Brooks, pseudonim CM Punk jest amerykański profesjonalny wrestler walczący w World Wrestling Entertainment na SmackDown!.

Były posiadacz pasa ECW Championship i World Heavyweight Championship. Wygrał walkę Money in the bank dwukrotnie, która uprawniała go do walki o jakikolwiek pas mistrzowski w dowolnym momencie gali.

CM Punk został najszybszym zdobywcą potrójnej korony - w ciągu 203 dni zdobył World Title, World Tag Team Titles i Intercontinental Championship. Poprzednim rekordzistą w WWE był Diesel (Kevin Nash), który zdobył te pasy w ciągu 227 dni.

2008
Na ECW Kelly zaczęłą flirtować z Punkiem,co spowodowało nadal trwający feud z Knoxem. Miłość została przerwana podczas draftu: Punk na RAW,Kelly na SMACKDOWN!. Podczas Draftu w 2008 roku CM Punk przeszedł z ECW na RAW. 30 czerwca 2008 roku CM Punk wykorzystał moment gdy Edge leżał na deskach poobijany przez Batistę, wkraczając na ring z walizką i odliczając Edge'a. W ten sposób pas World Heavyweight Championship przeszedł ze SmackDown! na RAW, a jego nowym posiadaczem został CM Punk. Przez interwencje Randy'ego Ortona, Teda DiBiase, Cody'ego Rhodesa i Manu stracił pas na Unforgiven 2008 , przez co nie mógł wziąć udziału w Scramble matchu przeciw Batista, Rey Mysterio, Kane i JBL. Jednak nikomu z nich nie udało się wywalczyć tytułu. Tytuł zdobył zastępca CM Punka "Y2J" Chris Jericho. Na RAW zdobył pas WWE World Tag Team Championship wspólnie z Kofi Kingston. Stracił ten pas na rzecz The Miz'a i John'a Morrison'a na House Show.

CM Punk walczył w turnieju, który miał wyłonić pretendenta do pasa Interkontynentalnego. CM Punk wygrał ten turniej, pokonując w finale Reya Mysterio na gali PPV Armageddon 2008.

Tym samym walczył o pas, który był w posiadaniu Williama Regala. Punk musiał się zmierzyć z Regalem trzy razy, gdyż za pierwszym i za drugim razem była dyskwalifikacja (za pierwszym razem zdyskwalifikowany został Regal, za drugim Punk). GM RAW, Stephanie McMahon nie była zadowolona z takich wyników i ustaliła, że zmierzą się po raz trzeci, tym razem w walce bez dyskwalifikacji.

Walka ta odbyła się na RAW 19 stycznia 2009 roku. Walkę wygrał CM Punk i po raz pierwszy został mistrzem Interkontynentalnym.

2009
Na początku Stycznia wystąpił na Royal Rumble, aczkolwiek nie wygrał walki. Nastepnie walczył z "Y2J" Chrisem Jericho o udział w No Way Out Elimination Chamber Match, lecz znowu przegrał.

Na gali RAW która odbyła się 9 marca, stracił pas WWE Intercontinental Championship po przegranej walce z JBL-em.

Na Wrestlemanii 25 drugi raz z rzędu wygrał walkę Money in the Bank.

Na gali Extreme Rules pokonał Umagę i na tej samej gali pokonał również Jeffa Hardego - który zdobył pas mistrzowski wagi ciężkiej po walce z Egdem - po przez wykorzystanie kontraktu ze zwycięstwa w Money in the Bank 2009 i dzięki czemu zdobył World Heavyweight Championship. Tym samym rozpoczął się jego feud z Jeffem Hardym. Na the Bash 2009 odbyła się walka między Jeffem i CM Punkiem. Podczas walki Hardy uderzył Punka w oko, co doprowadziło do kontuzji. Mistrz świata wiedząc, że z kontuzjowanym okiem nie zdoła pokonać Jeffa uderzył sędziego i został zdyskwalifikowany. Punk nie wygrał walki, ale zachował pas. Wściekły Jeff rzucił się na odchodzącego CM Punka i zaczął go okładać do czasu aż nie odciągnęli go sędziowie. Hardy ponownie zmierzył się z CM Punkiem na Night of Champions, lecz Cm Punk przegrał walkę.

Na kolejną szansę walki o pas nie trzeba było długo czekać, ponieważ na gali SmackDown!, która odbyła się 7 sierpnia 2009 roku CM Punk otrzymał swój rematch z Jeffem Hardym. Walkę wygrał ponownie "Extreme Enigma" lecz po chwili pojawił się menedżer gali SmackDown! Teddy Long, który ogłosił, że na SummerSlam 2009 będzie miał miejsce kolejny pojedynek między tymi dwoma wrestlerami. Tym razem będzie to TLC Match (tables, ladders, chairs). Punk zdołał pokonać Hardy'ego i zdobył pas. Zwycięzca stanął nad leżącym Jeffem (Punk zrzucił go z drabiny) i nagle zgasło światło. Gdy światła się włączyły w miejscu Jeffa leżał The Undertaker, który następnie zaatakował Punka chokeslamem. Na gali SmackDown! CM Punk pokonał Jeffa w walce Steel Cage i zmierzy się na WWE Breaking Point z Undertakerem o pas WHC. Jeff miał warunek, że jeśli przegra z Punkiem w Steel Cage Match'u to na jakiś czas zakończy karierę.

CM Punk zaatakował Jeffa, kiedy ten żegnał się z fanami. Punk obecnie prowadzi feud z Undertakerem. Obaj zawodnicy powalczą o pas World Heavyweight Championship. Na gali WWE Breaking Point, która odbyła się 13 września 2009 roku Punk wygrał walkę na przy pomocy Teddy Long'a , który poinformował The Undertaiker'a o przegranej, ponieważ jego subbmission hole jest zabroniony. Undertaker zrewanżował mu się podczas gali Hell in the Cell odbierając CM Punkowi tytuł mistrzowski.Na gali Bragging Rights 25 Października zmierzy się w walce Fatal 4 Away o pas World Heavyweight Championship z Batista , The Undertaker i Reyem Mysterio.